MDFT
Onderwijs
Jeugdzorg
Gemeente
Verwijzer

Marc J. Noom (extern onderzoeker SJI)

 

Naam:  Marc J. Noom
 Functie:  Senior onderzoeker
 Universiteit:  Universiteit van Amsterdam
 Vakgroep:  Orthopedagogiek
(klein)Kinderen:  Zoon van 11 en een dochter van 9
Vrije tijd:  Zingen in een a cappella groep, hardlopen en ik ga graag uit.
LinkedIn-profiel:  www.linkedin.com/in/marcnoom

 

Welke gebeurtenis of ervaring heeft ervoor gezorgd dat u zich bent gaan interesseren voor de begeleiding en behandeling van jongeren?

Ik ben van kinds af aan geïnteresseerd geweest in mensen: waarom doen mensen wat ze doen? Ik was altijd anderen aan het observeren en was nieuwsgierig naar de achtergronden van gedrag. Zo raakte ik gefascineerd door hoe mensen zich ontwikkelen van kind tot puber tot volwassene. En wat daar in de ontwikkeling mis kan gaan. Dus ik zag om mij heen jongeren, die ontspoorden, en vroeg mij af hoe dat kon. In mijn studie psychologie ben ik mij gaan verdiepen in hoe dergelijke problemen opgelost kunnen worden. En de nieuwsgierigheid is gebleven in mijn rol als onderzoeker!

 

Waarom heeft u gekozen voor uw specialisatie binnen de Jeugdzorg?

Jongeren kunnen vastlopen in de overgang van kind zijn naar volwassene. Dat maakt de adolescentie tot een razend interessante leeftijd. Aan de ene kant gaan jongeren keuzes maken, en maakt ze dat kwetsbaar als ze de verkeerde keuzen maken. Aan de andere kant zijn ze nog erg flexibel en kunnen ze weer de goede kant op geleid worden. Die dynamiek vind ik ontzettend boeiend.

 

Wat vindt u belangrijk in de begeleiding van jongeren en waarom?

Ik vind het belangrijk dat de begeleiding van jongeren aansluit op de aanwezige competenties van jongeren en op het versterken van ontbrekende competenties. Begeleiding en sturing is belangrijk, maar uiteindelijk moeten de jongeren (en hun opvoeders) leren om zelf hun uitdagingen op te pakken en op te lossen.

 

Wat vindt u de belangrijkste elementen van Multidimensionele Familietherapie?

Het belangrijkste element in MDFT vind ik de systeemgericht aanpak. Jongeren maken deel uit van een systeem, en het is belangrijk om niet alleen maar één radartje van dat systeem aan te pakken, maar het hele systeem te betrekken. De problematiek zoals die zich uit bij jongeren staat nooit op zichzelf en heeft altijd ook te maken met de omgeving. Een systeembenadering heeft als voordeel dat de oorzaken bij alle leden van het systeem meegenomen worden, maar dat ook voor de oplossingen alle leden van het systeem ingeschakeld kunnen worden. En dat maakt de kans dat een jongere terugvalt weer kleiner.

 

Welke uitdagingen en kansen liggen er volgens u voor de gespecialiseerde Jeugdzorg in Nederland?

Een grote uitdaging ligt in het goed inzicht verkrijgen in welke hulp het beste past bij welke jongere, voor welk probleem en in welke omstandigheden. We weten nog te weinig over wat werkt voor wie, en meer kennis hierover zal ons nog beter in staat stellen om de best passende hulp in te zetten voor jongeren.

 

Waarom vindt u het belangrijk om wetenschappelijk onderzoek te doen met data uit de praktijk?

Om op bovenstaande vraag antwoord te geven zijn veel data nodig. Ik heb een grote voorkeur voor data, die al op regelmatige wijze verzameld worden in de praktijk. Op die manier hoeft onderzoek geen extra inspanningen te vereisen en interfereert het niet met de praktijk. Tegelijkertijd hebben deze data een grote externe validiteit: het gaat immers om cliënten in feitelijke hulpverleningstrajecten. Ik doe graag onderzoek zo dicht mogelijk op de praktijk, om zo optimaal te kunnen profiteren van de wisselwerking tussen onderzoek en praktijk. Hoe beter onderzoek en praktijk op elkaar aansluiten, hoe groter de meerwaarde kan zijn van onderzoek voor de praktijk.

 

Kunt u werknemers/studenten inschakelen vanuit het instituut waar u werkt voor bijvoorbeeld dataverwerking? Zo ja, voor wat soort activiteiten?

Vanuit de Universiteit van Amsterdam zijn er diverse collega’s en studenten, die graag onderzoek zouden willen doen op data die in de praktijk verzameld zijn. Door samen goed na te denken over relevante onderzoeksvragen, moet er een interessante samenwerking kunnen ontstaan: beide partijen zijn nieuwsgierig naar die centrale vraag: wat maakt dat een interventie werkt voor deze jongere met dit probleem?

 

 

 

 

De specialist in systeemgericht denken en werken!