Corona Column 4

De small talk van management In Coranatijd.

Small talk is de smeerolie van alle communicatie. Dat stelt Iris Posthouwer in haar boek ‘Small talk Survival’.  En zeker tijdens de coronacrisis is small talk onmisbaar. ‘De kleine praatjes op straat zijn voor veel mensen het enige praatje dat ze maken.’ Smalltalk is belangrijk omdat het lucht geeft aan de zwaarte van deze tijd. De columns van SJI zijn ook een vorm van smalltalk. Naast de LinkedIn boodschappen, filmpjes en mededelingen op Facebook zijn ze onze digitale sociale verbinding met onze cursisten, therapeuten en supervisoren MDFT in de jeugdzorgorganisaties. Met al die mensen dus die nu in de frontlinie van de corona-crisis werken. We horen en maken mee hoe jullie alles uit de kast halen om de crisis het hoofd te bieden. Daarnaast krijgen wij mee welke privé acties medewerkers starten: van extra koken voor ouders, zingen in de tuin van ouderencomplexen tot meewerken in het onderwijs: het is ongelofelijk hoeveel energie, flexibiliteit en initiatieven er nu vrij komen. Mijn eigen medewerkers werken intussen ook nieuwe initiatieven uit: iedere week gaan er tips naar binnen-en buiten buitenland, hoe om te gaan met Corona in de gesloten jeugdzorg en wat MDFT daarin betekenen. Ook zij praten met gezinnen die het zwaar hebben.

Ik merk bij mijzelf dat ik beweeg tussen hyperactiviteit en stilstaan en intussen verwonderd ervaren wat Corona betekent en gaat betekenen voor het leven waar ik aan gewend was. Dat houdt in dat ik tussen het werk door veel lees. Ik ruim op en doe zo veel mogelijk offline. Gelukkig geeft Robbert Dijkgraaf (niet de minste!) aan dat dit heel normaal is. Dit is paradoxaal een tijd van stilstand en van versnelling. Ik app veel met familieleden. Normaal gesproken zien we elkaar wekelijks en eten we veel samen. Ik herlees managementboeken en zet er een aantal te koop in mijn online Tweedehandsboekwinkeltje. De huidige managementtaal lijkt trouwens wel wat op smalltalk: Crisis is ook een kans, the do’s en dont’s van crisismanagement en: Emotiemanagement, nog nooit zo actueel! Ik vind oude, nog niet verlopen cadeaubonnen en bestel daarmee nieuwe boeken. In de kranten lees ik naast alle Corona berichten alle columns. Ik lees ze ook weer voor aan mijn partner: een gewoonte van jaren geleden die we opnieuw hebben opgepakt. De column van Peter Buwalda over het Ikea rekje dat ervoor zorgt dat iedere dag alles eraf sodemietert doet ons schaterlachen van herkenning..

Het dakterras heeft er nog nooit zo mooi uitgezien, met dank aan het boek: ‘Tuinieren in Potten’. Ik probeer allerlei nieuwe recepten uit en heb de club van ‘Focaccia Bread Flower Bakers’ omarmd. Ik kan dan wel niet op vakantie naar Italië, maar ik kan wel Italiaans bakken. Niets is zo goed voor mijn geest als ‘in de keuken bezig zijn’. Het boek ‘Maaltijdsalades, 100 heerlijke recepten voor alle seizoenen’ heeft inmiddels ezelsoren.  Na het eten Keezen we erop los: en dan bedoel ik dus het Oudhollandse gezelschapsspel.

De net geplaatste keuken die na plaatsing provisorisch was ingedeeld, is door mij helemaal heringericht. Het resultaat? Op de nieuwe planken komt het glazen servies prachtig uit! Onze keuken is eindelijk VTWonen proof.

Wat ook blijft is de mantelzorg voor mijn gehandicapte kleinzoon. Gedurende de Coronacrisis kan hij niet naar de revalidatie en zijn onze twee dagen met hem extra gevuld met oefeningen en uitjes naar plekken die nog wel open zijn. De roltrappen in een vrijwel leeg winkelcentrum zijn bijvoorbeeld heel leuk om tientallen keren met de rollator op en neer te gaan.

Terwijl ik deze column schrijf hoor ik een donderend geraas. Ik ren naar beneden en zie een einde aan het VTWONEN keuken gevoel. De opgestapelde borden bleken toch te zwaar voor de geweldige, ruimtelijk ogende plank. Ze liggen overal in stukken: inclusief op het mooie granieten aanrecht, dat nu niet meer zo mooi is. “Schrijf er een column over”: reageert mijn partner droog en start met opruimen van de scherven.

Is dat wat we straks na de Intelligente Lockdown ook gaan doen? Scherven opruimen en door met leven? Of doorleven we juist de afgelopen maanden, leren we ervan en bouwen we aan een andere samenleving? Ik hoop het laatste!

De belangrijkste opleidingen van SJI leiden op tot: Systemisch denken, werken en handelen. De systemen in onze samenleving gaan zich door Corona anders ontwikkelen. Interessante vragen voor onze organisatie, de mensen waar we voor en mee werken en voor mijzelf. Hoe gaat SJI op die veranderingen anticiperen? We verkennen inmiddels nieuwe mogelijkheden en zijn bezig met een nieuwe opzet voor MDFT. We denken na over ons aandeel in de samenleving en onze betekenis voor professionals en cliënten. En dat betekent even geen small talk meer.

Blijf veilig en gezond.

 

Nelleke

SJI