Corona Column 2

We zijn er niet mee gestopt bij Levvel al is het meer op afstand. We blijven zo dichtbij als mogelijk is. Als je oprecht verbonden bent, met echte aandacht dan raak je nooit uitgepraat. Ook niet via PC of  telefoon.

Bij Levvel werken we met name met gezinnen waarvan minstens 1 van de kinderen of ouders zelf een leerbeperking hebben. Onze gezinnen worstelen met moeilijke gevoelens net als ieder ander. En onze gezinnen worstelen ook nog met meerdere problemen waar ze oplossingen voor zoeken.

Bij MDFT gaan we verder dan het bespreken van dagstructuur en schoolwerk. Dieper. En we gaan het aan. Samen.

Er is zoveel te ontdekken. We luisteren , horen en zeggen als hulpverlener nog meer bewust en voelen daarmee als mens ook weer zoveel meer.

Ja. We zien dat Corona copings-strategieën uitvergroot. Hoe (over)leef je jezelf toch en hoe (over)leef je elkaar. Hoe overleef je dat “samen leven”–terwijl je de samenleving zowel binnen als buiten steeds minder goed begrijpt. Stress en angst dat is wat veel domineert en te vaak het leven kleurt.  Het is onmacht waarmee ze elkaar verbaal of lichamelijk te lijf gaan. Bij MDFT zien we gedrag, horen gevoel. We zien patronen. We oordelen niet.

Het nodigt ons alleen maar uit tot de oprechte vraag;: hoe gaat het nu echt met je, welke spanningen kom je tegen? En wat doe jij als je bang bent? En ben je er trots op?

Gelukkig blijven we in ze geloven. Beïnvloeden wij hun geloof in zichzelf. En blijven wij hen aanmoedigen en verleiden het goede te zien of het anders te doen: steeds weer vragen: “kom je mee proberen?”

Met sommigen cliënten zitten we  uren aan de lijn. Veel en vaak in contact zijn, want anders kan de afstand  voelen als mijlen. We realiseren ons:  het contact met hun therapeut is soms de enige zekerheid die er nog is en een veiligheidslijntje met buiten.

Sommigen cliënten vertellen honderd uit; zoveel gedachten, angsten,  frustraties over anderen, de wereld en zichzelf. En we luisteren. Dankbaar voor de verhalen. Vertel ons maar. Inzicht is alles.

Sommigen cliënten boren krachten aan waarvan ze niet wisten dat ze die in huis hadden…. Enactment creëren. Heen en we(e)ren tussen gezinsleden via beeld en whatsapp. Het kan. En dat zomaar gewoon in hun eigen huis. En wij vergroten de krachten uit en nog groter dan dat. Dankbaar voor hun successen.

Sommigen cliënten sluiten zich af, keren zich af, wijzen af en pakken  de ruimte die Corona biedt. Zij creëren juist afstand als veilige haven. Afstand als bescherming tegen verandering, de machteloosheid als parallelproces een therapeut die niet meer kan zien en meevoelen als alles gesloten blijft.

Hoe overbruggen wij therapeuten, de afstand als die zelfs gevaarlijk wordt?

Wij twijfelen, we overleggen we praten via beeld met andere collega’s. We praten tegen cliënten ook als ze ons niet (willen) zien. En nee wij stoppen niet. Eigenlijk nooit. Steeds maar opnieuw zoeken naar verbinding met de cliënt. Ja het is het waard. Iedereen is het waard. En wat doe je dan?   Uitnodigen, blijven uitnodigen tot het niet meer anders kan. Al is het met 1,5 meter afstand. We brengen offers maar geven niet op.

Teambuilding van het gezin op afstand. Ja, het werkt. We pakken onze uitdagingen. Want crisis is kans en ook nu zijn kansen de aangrijpingspunten die onze gezinnen gaan helpen zichzelf beter te kunnen redden. Challenge aanvaard!

Lorette van der Werf, supervisor Levvel Amsterdam

Terug naar overzicht
Nieuwsbrief

Wil je op de hoogte blijven van de ontwikkelingen en activiteiten van Stichting Jeugdinterventies? Schrijf je dan in voor onze e-mailnieuwsbrief. Je ontvangt deze nieuwsbrief 3 tot 4 keer per jaar.

Meld je hier aan

Bezoekadres: Oude Vaartweg 2, 2343 JD Oegstgeest

U kunt ons volgen via

    Aangesloten bij